De AI die bij ons team kwam werken
Over Claude Tag, een paradigmaverschuiving, en waarom een kleine stichting hier sneller in is dan een groot bedrijf
Een idee dat ik herkende
Een paar maanden geleden schreef ik hier over Kamal — ons AI-gedreven managementboard. Een stuk of vijf digitale specialisten die elke maandagochtend hun domein scannen en mij binnen twee minuten een synthese geven. Ik bouwde het de moeilijke weg: lezen, falen, het patroon vinden, en dan engineeren met budgetlimieten, logging en foutafhandeling.
Deze week bracht Anthropic iets uit dat verdacht veel lijkt op wat ik aan het bouwen was. Het heet Claude Tag, en het idee is verbluffend simpel: je tagt @Claude in een Slack-kanaal, en Claude pakt het werk op. Niet als chatbot die antwoord geeft, maar als collega die de taak in stappen verdeelt, ermee aan de slag gaat, en terugkomt als het klaar is.
Toen ik het de eerste keer las dacht ik: dit is precies de afslag waar ik zelf naartoe reed. Alleen heeft Anthropic de weg geasfalteerd.
Waarom een topwetenschapper hier wakker van ligt
Het opvallendste kwam niet van de marketingafdeling, maar van Andrej Karpathy — medegrondlegger van de moderne taalmodellen, een van de invloedrijkste AI-onderzoekers die er rondlopen, sinds kort bij Anthropic. Hij noemde Claude Tag de derde grote herontwerp van hoe mensen met AI omgaan. Geen functie, maar een tijdperk.
Zijn drie paradigma’s:
- De AI is een website waar je naartoe gaat. Je opent een tabblad, typt een vraag, krijgt antwoord. Zo begon ChatGPT.
- De AI is een app die je op je computer installeert. Dichterbij, persoonlijker, maar nog steeds iets wat jíj opent en bedient.
- De AI is een zelfstandige, blijvende, asynchrone entiteit met organisatie-brede toegang tot tools en context, die naast teams van mensen werkt.
Die derde is een sprong. Het verschil tussen een gereedschap dat je pakt als je het nodig hebt, en een collega die meeloopt, meeleest, onthoudt wat er speelt en uit zichzelf bijdraagt. Karpathy’s eigen samenvatting, toen mensen hem uitlachten omdat hij “enthousiast deed over een Slackbot”: dit is geen klungelige bot — het is een harnas op organisatieniveau. Het verschil wordt vanzelf duidelijk.
Ik geloof hem. Want ik bouwde dat harnas met de hand, en ik weet hoeveel werk eronder zit.
Wat Claude Tag precies doet
Anthropic heeft het bewust voor teams en organisaties ontworpen, en het zit vol details die laten zien dat ze er goed over hebben nagedacht. Een paar dingen die eruit springen:
Het is multiplayer. In één Slack-kanaal is er één Claude waar iedereen mee werkt. Iedereen ziet waar het mee bezig is, en iedereen kan de draad oppakken waar een ander stopte. Dat is fundamenteel anders dan een privégesprek met een chatbot. Het voelt als samenwerken met een teamlid, niet als een tool bedienen.
Het onthoudt — per kanaal. Claude bouwt context op uit het kanaal waarin het zit. Je hoeft niet elke keer opnieuw uit te leggen waar het over gaat. En het geheugen blijft netjes binnen de grenzen van dat kanaal: een kanaal voor de boekhouding deelt geen herinneringen of tools met een kanaal voor de techniek. Uit privékanalen rapporteert het nooit.
Het neemt initiatief. Zet je “ambient” gedrag aan, dan houdt Claude je uit zichzelf op de hoogte — het seint relevante zaken door en pakt vastgelopen draadjes op die niemand heeft afgerond. In de chaos die Slack heet, is een teamlid dat overzicht houdt geen luxe.
Het werkt asynchroon. Je geeft het een taak en gaat verder met je eigen werk. Claude kan taken voor zichzelf inplannen en een project urenlang of dagenlang zelfstandig najagen. Anthropic zegt dat dit intern de manier van werken is geworden: ze delegeren nu veel van hun tijd aan meerdere Claudes tegelijk.
En dan het stuk waar ik als bouwer het meest van onder de indruk ben: identiteit en toegang. Claude werkt onder zijn eigen identiteit, en een beheerder bepaalt op drie niveaus — organisatie, werkruimte, privékanaal — welke tools, data en zelfs codebases het mag aanraken. Elk niveau erft de rechten van het niveau erboven. Er zijn harde uitgavenlimieten, per organisatie én per kanaal, met waarschuwingen bij 75% en 95%. En een auditlog laat zien wat Claude heeft gedaan en wie het vroeg. Werk dat over de limiet zou gaan, wordt geweigerd — niet stilletjes afgekapt.
Dat is precies de saaie, essentiële laag — budget, logging, grenzen — waar ik over schreef bij Kamal. Het verschil tussen een speeltje en een systeem dat elke dag draait. Anthropic heeft die laag ingebouwd.
Hoe groot dit intern al is? Volgens Anthropic wordt 65% van de code van hun productteam inmiddels gemaakt door hun interne versie van Claude Tag. Dat is geen demo. Dat is hoe een AI-lab zijn eigen werk doet.
De kritische stem (die ik serieus neem)
Ik wantrouw lofzang. Dus ik luisterde ook naar Theo Browne — ontwikkelaar, YouTuber, en bij eigen zeggen een Slack-hater die het vervelend vond om Anthropic te moeten verdedigen. Juist daarom is zijn oordeel waardevol: kritisch, en tóch overtuigd.
Zijn scherpste inzicht: het slimme aan Claude Tag is niet de “tag”, maar dat ze het kanaal als grens kozen. Het lastigste aan het bouwen van AI-collega’s is namelijk het beheren van context en toegang. Je hebt meestal alleen “globaal” of “per project” — veel te grof. Verschillende teams en taken hebben verschillende context nodig. Theo bouwt daarom zelf losse agents per kanaal, elk in een eigen container, met alle configuratie die daarbij hoort. Claude Tag levert datzelfde — zonder dat je het zelf in elkaar hoeft te zetten. Een Slack-kanaal sluit nu eenmaal veel beter aan op hoe teams werkelijk werken dan een codebase of een globale instelling.
Maar hij heeft ook een terecht bezwaar, en dat neem ik mee: je zit vast aan Claude. Het probleem is niet het “tag”-deel, zegt hij, maar het “Claude”-deel. Je kunt geen ander model kiezen, niet wisselen, niet één model een tweede mening laten geven aan een ander. Voor wie — zoals ik — bewust met meerdere modellen wil kunnen werken, is dat een reële inlevering. Je krijgt gemak in ruil voor afhankelijkheid van één lab.
Zijn eindoordeel deelt hij toch met Karpathy: dit is de goede richting. En, belangrijk voor iedereen die geen enterprise-budget heeft: wie het niet wil betalen, kan met open alternatieven veel van dezelfde waarde zelf bereiken. Dat is precies de weg die ik de afgelopen jaren bewandelde — en het maakt mijn eigen bouwwerk niet achterhaald, maar bevestigd.
Waarom wij hier sneller in zijn dan een groot bedrijf
Hier wordt het interessant voor een stichting als de onze.
Wij zijn klein. Twaalf mensen en negenenvijftig vrijwilligers, die samen ruim 21.000 leden en zo’n 690.000 websitebezoeken per jaar bedienen. We hebben geen IT-afdeling, geen innovatieboard, geen kwartaal vol stuurgroepen. Wat normaal een nadeel is, is hier juist onze kracht.
Want terwijl een groot bedrijf nog een werkgroep formeert om “de implicaties van agentic AI te onderzoeken”, hebben wij Claude al in een kanaal getagd en draait het. Lean en mean. We rollen snel uit, leren door te doen, en gooien weg wat niet werkt. Dezelfde technologie waarmee een AI-lab 65% van zijn code laat schrijven, zetten wij in om met een handvol mensen het werk van een veel groter team te doen.
Dat is voor mij de echte les. De toekomst is niet “AI vervangt mensen”. De toekomst is teams van mensen en AI die zij aan zij werken — en de organisaties die dat het eerst onder de knie krijgen, zijn niet per se de grootste. Het zijn de wendbaarste. De stichtingen, de kleine teams, de mensen die durven te taggen voordat het beleid af is.
Karpathy zegt: het is een nieuw tijdperk. Ik zeg: het is gewoon maandagochtend. De stand-up is klaar, de prioriteiten zijn helder, en er wordt gewerkt — door ons, en door de collega die nooit slaapt.
Wim Tilburgs bouwt al jaren met AI-agents, van Kamal tot het managementboard van Je Leefstijl Als Medicijn. Dit artikel is gebaseerd op de officiële aankondiging en documentatie van Anthropic, en op de analyse van Andrej Karpathy en Theo Browne (t3.gg).
Een woord van dank — en volledige openheid
Dat wij als kleine stichting met technologie van dit niveau kunnen werken, is mede mogelijk doordat zowel Anthropic als Slack ons als non-profit ondersteunen.
Van Anthropic draait Stichting Je Leefstijl Als Medicijn op een Claude Team-abonnement, en bij de lancering van Claude Tag ontvingen wij — zoals elke kwalificerende Team-organisatie met minimaal tien betaalde plekken — een eenmalig gebruikstegoed van $2.500 voor Claude Tag in onze gedeelde kanalen (Enterprise-organisaties krijgen $25.000). Dat tegoed staat automatisch klaar, dekt het kanaalgebruik dat op de organisatie wordt afgerekend (directe privéberichten niet), en verloopt op 1 september 2026. Daarna geldt verbruik-gebaseerde facturering — vandaar dat we de uitgavenlimieten meteen instellen.
Van Slack maken wij gebruik van het non-profitprogramma: onze werkruimte jlamhq.slack.com is kosteloos naar het Pro-plan gebracht. Slack biedt non-profits ofwel gratis Pro (tot 250 leden) ofwel 85% korting op Pro of Business+. Doordat Pro een betaald plan is, voldoet onze werkruimte aan de voorwaarde om de Claude-app te draaien — zo grijpen de twee vormen van steun precies in elkaar.
Wij vinden het belangrijk hier transparant over te zijn: dit is geen betaalde samenwerking en geen advertentie. Het is dankbaarheid, en de eerlijke vermelding dat goede gereedschappen voor een goed doel hier dankzij die steun bereikbaar werden.